• TH
    • AR Arabic
    • CS Czech
    • DE German
    • EN English
    • ES Spanish
    • FA Farsi
    • FR French
    • HI Hindi
    • HI English (India)
    • HU Hungarian
    • HY Armenian
    • ID Bahasa
    • IT Italian
    • JA Japanese
    • KO Korean
    • MG Malagasy
    • MM Burmese
    • NL Dutch
    • NL Flemish
    • NO Norwegian
    • PT Portuguese
    • RO Romanian
    • RU Russian
    • SV Swedish
    • TA Tamil
    • TH Thai
    • TL Tagalog
    • TL Taglish
    • TR Turkish
    • UK Ukrainian
    • UR Urdu

หลายปีที่ผ่านมา…ผมได้เห็นคริสเตียนที่จริงใจซึ่งรู้ว่าพระเจ้าได้ทรงให้อภัยบาปของพวกเขาแล้ว และการกล่าวหาและฟ้องผิดของมารร้ายในชีวิตของพวกเขาควรจะเงียบไป แต่พวกเขายังคงมีความรู้สึกผิด หลายปีที่ผมไม่มีคำตอบสำหรับเรื่องนี้จริงๆ จนกระทั่งผมค้นพบว่าสิ่งมหัศจรรย์ที่ 3 ของกางเขนหมายความว่าอย่างไรสำหรับเรา พระโลหิตของพระเยซูไม่เพียงแต่ปลดปล่อยเราจากข้อกล่าวหาของมารร้าย แต่พระโลหิตของพระเยซูยังชำระมโนธรรม (จิตสำนึก) ของเรา ซึ่งกล่าวหาเราจากภายใน:

“มากยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด พระโลหิตของพระคริสต์ ผู้ทรงถวายพระองค์เองที่ปราศจากตำหนิแด่พระเจ้าโดยพระวิญญาณนิรันดร์ ก็จะทรงชำระมโนธรรมของเราจากการประพฤติที่เปล่าประโยชน์ เพื่อเราจะปรนนิบัติพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่” (ฮีบรู 9:14 THSV11)

อันนาสส่งพระเยซูไปหามหาปุโรหิตคายาฟาสเพื่อถูกตัดสินโดยศาลสูงสุด อัยการบางคนถูกเรียกตัวมาอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามพยานที่กล่าวหาพระเยซูเป็นพยานเท็จและขัดแย้งกัน ในระหว่างการพิจารณาคดี พวกเขาปิดตาพระเยซูและตบที่หน้าของพระองค์ พระองค์ถูกเยาะเย้ย ถูกถ่มน้ำลาย และถูกตี หนวดเคราของพระองค์ถูกดึงออกเพื่อเป็นไปตามที่อิสยาห์พยากรณ์ไว้:

“ข้าพเจ้าเปิดหลังให้ผู้โบยตีข้าพเจ้า และหันแก้มแก่คนดึงเคราข้าพเจ้าออก ข้าพเจ้าไม่ได้ซ่อนหน้า จากการเยาะเย้ยและการถ่มน้ำลายรด” (อิสยาห์ 50:6 THSV11)

เป็นครั้งที่ 3 ที่พระโลหิตของพระเยซูไหลลงบนพื้นดินและมีความหมายพิเศษ ไม่ใช่แค่มารร้ายที่กล่าวหาและฟ้องผิดเราเท่านั้น แต่มโนธรรมในใจของเราเองก็กล่าวหาเราจากภายใน ทำให้เรารู้สึกผิด ตัวอย่างเช่น กษัตริย์ดาวิดกล่าวในสดุดี 51:3 ว่า

“เพราะข้าพระองค์ทราบถึงการละเมิดของข้าพระองค์แล้ว และบาปของข้าพระองค์อยู่ต่อหน้าข้าพระองค์เสมอ” (สดุดี 51:3 THSV11)

โดยไม่ได้ตั้งใจ ดาวิดยังคงเห็นในใจของเขาว่าเขาล่วงประเวณีกับบัทเชบา และส่งสามีของเธอไปสู่ความตาย มันคือมโนธรรมส่วนลึกในใจที่แปดเปื้อนของดาวิดที่กล่าวหาเขา นั่นคือเหตุผลที่เขาร้องทูลต่อพระเจ้าว่า

“ขอซ่อนพระพักตร์พระองค์จากบาปทั้งหลายของข้าพระองค์ และขอทรงลบความชั่วทั้งสิ้นของข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงเนรมิตสร้างใจสะอาดในข้าพระองค์ และขอทรงสร้างจิตใจหนักแน่นขึ้นใหม่ภายในข้าพระองค์” (สดุดี 51:9-10 THSV11)

คำถาม: คุณตระหนักได้มากแค่ไหนว่ามโนธรรมของคุณกล่าวหาคุณเมื่อคุณทำบาป? คุณจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร?

แล้วพบกันใหม่ครับ
วิลคิน แวน เดอ คัมป์

ปล. ถ้ามโนธรรมของคุณกำลังตัดสินคุณด้วยความรู้สึกอับอาย ใช้เวลาสักครู่ชมวิดีโอ 4 นาทีนี้โดย Grant และ Laurel Fishbook