การนำทางของพระเจ้า

วันนี้เราจะมาปิดท้ายช่วงเวลาที่เราได้เรียนรู้ร่วมกันใน "คำอธิษฐานขององค์พระผู้เป็นเจ้า"

“และขออย่าทรงนำพวกข้าพระองค์เข้าไปในการทดลอง แต่ขอให้พวกข้าพระองค์พ้นจากความชั่วร้าย”

ในวันนี้ เราได้ขยับจากการทูลขอในเรื่อง "การจัดเตรียม" (ขอประทานอาหารประจำวันแก่พวกข้าพระองค์ในวันนี้) และ "การให้อภัย" (และขอทรงยกบาปผิดของพวกข้าพระองค์ เหมือนพวกข้าพระองค์ยกโทษบรรดาคนที่ทำผิดต่อข้าพระองค์) มาสู่การทูลขอ "การนำทาง"

สำหรับฉัน ประโยคที่ว่า “ขออย่าทรงนำพวกข้าพระองค์เข้าไปในการทดลอง” หมายถึง “ข้าแต่พระเจ้า ขอทรงปกป้องลูก ไม่ให้เดินไปตามเส้นทางความผิดพลาดเดิมๆ ที่เกิดจากการตัดสินใจแย่ๆ ของตัวลูกเอง” 

ฉันเองก็เคยมีประสบการณ์ผิดพลาด วันหนึ่ง ฉันไม่พอใจกับคำพูดเล็กๆ น้อยๆ ของสามีที่ฉันรู้สึกว่า ไม่รักษาน้ำใจฉันเลย ฉันจึงระเบิดอารมณ์อย่างรุนแรงด้วยความคิดที่ว่า ฉันจะต้องทำให้เขาเข้าใจให้ได้ว่า ฉันเจ็บปวดกับคำพูดนั้นแค่ไหน แต่กลายเป็นว่า การทำเช่นนั้นทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ทำร้ายคนที่รักอย่างไม่ตั้งใจ ฉันเสียใจมากที่ฉันตอบสนองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยอารมณ์เช่นนั้น 

เรื่องนี้ทำให้ฉันเริ่มคิดขึ้นมาว่า... ทำไมในสถานการณ์แบบนั้น ฉันถึงไม่อธิษฐานให้เร็วกว่านี้นะ? ทำไมฉันไม่รีบอธิษฐานขอพระเจ้าทรงช่วยกู้ฉันให้พ้นจากความโกรธและความกลัว? ทำไมฉันไม่ขอพระเจ้าให้นำทางและสำแดงให้เห็นว่าควรจะเดินไปทางไหน ขอพระองค์อย่านำฉันเข้าไปในการทดลอง และปกป้องฉันให้พ้นจากมารร้าย? มารจะมีกลอุบายไหนที่ยอดเยี่ยมไปกว่าการคอยขัดขวางไม่ให้ลูกๆ ของพระเจ้าได้พูดคุยกับพระบิดาของพวกเขาอีกล่ะ? ฉะนั้น คุณเห็นด้วยกับฉันไหมว่า เราไม่ควรหยุดอธิษฐานเลยจริงๆ

มีคำอธิษฐานหนึ่งที่ฉันได้ยินมาและประทับใจมาก อยากแบ่งปันต่อกับคุณ คำอธิษฐานนั้นกล่าวว่า…

“ข้าแต่พระเจ้า ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ ลูกยังทำได้ดีอยู่เลยนะ ลูกยังไม่ได้นินทาใคร ยังไม่โมโห ไม่โลภ ไม่อารมณ์เสีย ไม่ทำตัวร้ายกาจ ไม่เห็นแก่ตัว แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรตามใจตัวเองเกินไปเลย ลูกรู้สึกดีใจเรื่องนี้จริงๆ แต่พระเจ้า อีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ ลูกกำลังจะลุกออกจากเตียงแล้ว และตั้งแต่วินาทีนั้นเป็นต้นไป ลูกคงต้องขอความช่วยเหลือจากพระองค์มากขึ้นหน่อยแล้ว ขอบคุณพระเจ้า เอเมน”

วันนี้เราจะเลือกเดินตามใคร? จะเป็นคนที่คอยล่อลวงนำเราไปสู่การทดลอง หรือพระองค์ผู้ทรงนำเราไปสู่ความปลอดภัย?

และนั่นคือตอนจบของคำอธิษฐานนี้ แต่นี่ไม่ใช่จุดจบของทั้งหมด กลับเป็นจุดเริ่มต้น การก้าวเข้าสู่วันแรกของฤดูกาลแห่งการอัศจรรย์ อันเต็มเปี่ยมไปด้วยถ้อยคำอันล้ำค่า

"...‘ข้าแต่พระบิดาของข้าพระองค์ทั้งหลาย ผู้สถิตในสวรรค์ ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพสักการะ ขอให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่ ขอให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์ ในสวรรค์เป็นอย่างไรก็ให้เป็นไปอย่างนั้นในแผ่นดินโลก ขอประทานอาหารประจำวันแก่พวกข้าพระองค์ในวันนี้ และขอทรงยกบาปผิดของพวกข้าพระองค์ เหมือนพวกข้าพระองค์ยกโทษบรรดาคนที่ทำผิดต่อข้าพระองค์ และขออย่าทรงนำพวกข้าพระองค์เข้าไปในการทดลอง แต่ขอให้พวกข้าพระองค์พ้นจากความชั่วร้าย" มัทธิว 6:9-13

คุณคือการอัศจรรย์